Χωρίς όρους

Η αγάπη του Θεού δεν ξεπέφτει, δε μειώνεται.

Σε αγαπά στις καλές σου μέρες, αλλά και τις κακές σου· όταν Τον υπηρετείς, αλλά και όταν δεν τον υπηρετείς· όταν είσαι σωστός, αλλά και όταν είσαι λάθος. Ο Θεός σε αγαπά ακόμα και όταν είσαι θυμωμένος ή εγωιστής ή εκτός ελέγχου. Σε αγαπά ακόμα και όταν Του τσακίζεις την καρδιά.

Γιατί όμως συνεχίζει να σε αγαπά; Διότι η αγάπη Του είναι χωρίς όρους. Δε βασίζεται στις επιτυχίες και τα επιτεύγματά σου. Βασίζεται στο χαρακτήρα Του. Δεν εξαρτάται από το τί κάνεις εσύ, αλλά βασίζεται στο ποιος είναι ο Ίδιος.

Εσύ πού θα πας;

Αγαπητοί μας φίλοι, γεια σας!

 

Τίποτα το παράξενο, τίποτα το νέο , τίποτα που δε γνωρίζαμε ή που δεν περιμέναμε ζούμε στη χώρα μας τα τελευταία δύο χρόνια, αλλά και σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο. Όσοι μελετάνε την Αγία Γραφή γνωρίζουν πως όσα ζούμε και όσα συμβαίνουν είναι προφητείες που εκπληρώνονται καθημερινά με απίστευτη ακρίβεια. Πάρα πολλοί ψάχνουν μανιωδώς να μάθουν πότε έρχεται το τέλος του κόσμου!

Το διαδίκτυο προσφέρει πολλές πληροφορίες, κάποιες καλές και κάποιες παραπλανητικές. Οι συζητήσεις και οι αναλύσεις των ειδικών πάνε και έρχονται. Οι μεταφυσικοί προβληματισμοί, ακόμα και των τηλεοπτικών προσώπων και εκπομπών, όλο και αυξάνεται σε ένταση και ανοησία! Όλοι ψάχνουν να μάθουν τι θα γίνει στο κοντινό μας μέλλον!

Είμαι και γίνομαι η Εκκλησία

Πλέον, η κρίση δεν είναι μόνο Ελληνική αλλά παγκόσμια. Δεν είναι μάλιστα καν οικονομική κρίση. Ζούμε μία πνευματική κρίση. Έχουμε χάσει τον έλεγχο, διότι για πολύ καιρό ζούμε χωρίς αξίες πνευματικές. Η μόνη αξία που κατευθύνει τις ζωές μας και τις αποφάσεις μας είναι η ικανοποίηση του Εγώ μας, η ευχαρίστηση της σάρκας μας. Άραγε, υπάρχει λύση; Υπάρχει διέξοδος;

Βεβαίως και υπάρχει. Επιβάλλεται να επιστρέψουμε σε πνευματικές αξίες και αλήθειες. Επιβάλλεται να επιστρέψουμε στο Χριστό και την αληθινή, γνήσια χριστιανική ζωή. Αναφέρομαι στη ζωή που μας δίδαξε η Πρώτη Εκκλησία των Αποστόλων.

Να φύγουν οι κλέφτες;

Μεγάλη αναστάτωση, πίεση, αγωνία και αδιέξοδα στη σημερινή Ελλάδα. Οι αγανακτισμένοι της πλατείας, και κάθε πλατείας, αλλά και ο κάθε αγανακτισμένος άνεργος νέος και νέα, ο κάθε πατέρας και μητέρα που φοβούνται για την οικογένειά τους λόγω της κρίσης και των χρεών, ζούνε με απορία: Είναι, άραγε, καιρός για μάχες, αγώνες και αντίσταση; Ας πούμε ότι είναι. Είναι, άραγε, καιρός για φωνές και διεκδικήσεις; Ας πούμε ότι είναι.

Βρίσκεστε εδώ: Home Μενου Blog Σκέψεις του Ποιμένα Εσύ πού θα πας;

Σχετικά με εμάς